Św. Augustyn, biskup Hippony, ojciec i doktor Kościoła, pozostawił po sobie ponad tysiąc dzieł filozoficznych, teologicznych, biblijnych, listów i kazań. Jego biograf, biskup Possydiusz, napisał: „Wiele ksiąg on sam napisał i ogłosił, wiele kazań wygłosił w kościele, przepisał i poprawił, zarówno po to, by odeprzeć licznych heretyków, jak i po to, aby interpretować Pismo Święte ku zbudowaniu świętych synów Kościoła. Dzieła te są tak liczne, że z trudem uczony może je przeczytać i zapoznać się z nimi” (Vita Augustini). Do jego najbardziej znanych dzieł biblijnych należą „Enarrationes in Psalmos” [Objaśnienia psalmów], homilie na Ewangelię św. Jana i Listy św. Jana, traktaty: „De doctrina Christiana” [O nauce chrześcijańskiej], „De Trinitate” [O Trójcy Świętej], „De civitate Dei” [Państwo Boże]. Ważnym dziełem są także „Confessiones” [Wyznania] stanowiące jego duchową autobiografię napisaną w formie dialogu z Panem Bogiem. O Wyznaniach on sam napisał: „Wywarły one na mnie tak wielki wpływ, gdy je pisałem i wywierają jeszcze, kiedy je czytam ponownie. Wielu jest braci, którym dzieła te podobają się” (Retractationes). W Retractationes [Sprostowania] św. Augustyn pod koniec życia dokonał przeglądu i rewizji swoich dzieł i wówczas wyznał: „Zrozumiałem, że jedno tylko jest prawdziwie doskonałe i że słowa Kazania na Górze realizują się w pełni w jednym tylko: w samym Jezusie Chrystusie. Cały Kościół natomiast – my wszyscy, włącznie z Apostołami – musimy modlić się każdego dnia: odpuść nam nasze winy jako i my odpuszczamy naszym winowajcom”.
