Św. Ambroży, biskup Mediolanu, ojciec i doktor Kościoła, wybitny kaznodzieja, który twierdził, że: „Słowa Pisma są słodkie jak miód” a „dobra mowa jest jak plaster miodu”. Jest autorem wielu pism dogmatycznych, homilii, komentarzy, mów i listów o tematyce biblijnej, a do najbardziej znanych jego dzieł należą komentarz do Ewangelii św. Łukasza, 3 księgi „O obowiązkach duchownych” i „Traktat o dobrej śmierci”. Zapoczątkował publiczne śpiewanie hymnów liturgicznych, których sam był także autorem. Niektóre z nich, jak „Aeterne rerum conditor” (Wieczystych rzeczy Stworzycielu) czy „Deus, Creator ominum” (Bóg, Stwórca) są śpiewane do dziś. Zapoczątkował także tradycję naprzemiennego śpiewania Psalmów, czyli „psalmodie responsorialne”. Wprowadził liturgię ambrozjańską, w której Adwent trwa sześć tygodni, i która do dziś jest celebrowana w kilkudziesięciu parafiach mediolańskich. Ukochał Słowo Boże, które późno poznał. Zaczął studiować Pismo Święte dopiero gdy został biskupem Mediolanu. Swoje komentarze biblijne oparł na dziełach Orygenesa. Wprowadził w Kościele medytację Pisma Świętego na wzór Orygenesa, czyli metodę Lectio Divina i sam ją stosował. Modlitewne słuchanie Słowa Bożego pozwoliło mu na owocne przepowiadania Słowa i głoszenie katechez.
