W Niedzielę Miłosierdzia liturgia prowadzi nas do Wieczernika, gdzie Zmartwychwstały Pan staje pośród uczniów. Przynosi pokój, ukazuje swoje rany i obdarza Kościół darem Ducha Świętego.
W spotkaniu z Tomaszem słyszymy drogę od zwątpienia do wiary: „Pan mój i Bóg mój”. To modlitwa całego Kościoła, który rozpoznaje w Chrystusie prawdziwego Pana i Zbawiciela. Jak mówi św. Grzegorz Wielki: „Najwyższa Dobroć w przedziwny sposób to sprawiła, że ów wątpiący uczeń przez dotknięcie ran swojego Mistrza uzdrowił w nas rany niewiary. […] Pan po swoim zmartwychwstaniu pozwolił, iż Jego uczeń wątpił, jednakże w tym wątpieniu go nie pozostawił. I tak uczeń, który wątpił i dotykał, stał się świadkiem rzeczywistego zmartwychwstania”.
Ta Ewangelia przypomina, że żywego Pana spotykamy także dziś, w Jego Słowie, Sakramentach, we wspólnocie i w Bożym Miłosierdziu. To właśnie tam najpełniej objawia się Boże Miłosierdzie-miłość silniejsza niż grzech, lęk i wątpliwości.
