„Ojcze nasz” to modlitwa siedmiu próśb, wyrażających wszystko, co najważniejsze dla człowieka. Trzecia prośba modlitwy „Ojcze nasz” to wołanie do Boga o zjednoczenie naszej woli z wolą Jego Syna, by wypełnić Jego zamysł zbawienia w świecie (KKK 2860). Wolą Ojca jest zbawienie wszystkich ludzi i doprowadzenie ich do poznania prawdy (KKK 2822). Jego przykazanie streszcza się w nakazie wzajemnej miłości, na wzór miłości Chrystusa (J 13, 34). Przykazania, jako dar od Boga, objawiają Jego naturę i wskazują człowiekowi, na czym polega Jego wola, nadają życiu sens i właściwy kierunek. Pan Bóg w swoim zamyśle pragnie zjednoczyć wszystko w Chrystusie jako Głowie (Ef 1, 9-11), dlatego prosimy, by Jego wola spełniła się na ziemi tak, jak już wypełniła się w niebie (KKK 2823). Niebo jest tam, gdzie spełnia się wola Boga, co nawiązuje do początku Modlitwy Pańskiej: „Ojcze nasz, któryś jest w niebie”. Niebo to nie miejsce geograficzne, lecz stan duchowy. Dzięki modlitwie możemy rozpoznać wolę Bożą (Rz 12, 2; Ef 5, 17) i otrzymać wytrwałość do jej wypełniania (Hbr 10, 36). Jezus uczy, że do Królestwa Bożego nie wchodzi się przez wielomówstwo, lecz przez spełnianie woli Ojca (Mt 7, 21). Bóg wysłuchuje tych, którzy ją wypełniają (J 9, 31), a modlitwa Kościoła, zwłaszcza w Eucharystii, jest wyrazem tej jedności z wolą Bożą. Kościół jest komunią wstawiennictwa razem z Najświętszą Matką Boga i wszystkimi świętymi, w których „upodobał” sobie Pan, by pragnęli tylko Jego woli (KKK 2826-2827).
Jedność z wolą Bożą była istotą życia Jezusa, który powiedział: „Moim pokarmem jest pełnić wolę Tego, który Mnie posłał”. Pan Jezus doskonale wypełnił wolę Ojca, mówiąc: „Oto idę… abym spełniał wolę Twoją, Boże” (Hbr 10, 7). Papież Benedykt XVI podkreśla, że najgłębsze zrozumienie posłuszeństwa Chrystusa wobec woli Ojca odnajdujemy w Getsemani: „Jeżeli chcemy zajrzeć do wnętrza, do głębi ludzkiej duszy Jezusa, jeżeli chcemy rozumieć to, co nas ludzi z Jezusem jako człowiekiem łączy, to powinniśmy udać się do Getsemani, do Ogrójca. Właśnie w Ogrójcu, w Getsemani, możemy zobaczyć, na czym polega szczyt posłuszeństwa woli Bożej. Na czym polega zaufanie Panu Bogu, które znajduje wyraz w ufnym pełnieniu Jego woli. Kiedy to udręczony Jezus, stając wobec rzeczywistości cierpienia i śmierci, wzdraga się, lęka się — co ukazuje się na Jego twarzy w postaci krwawego potu — ale jednocześnie mówi: „Jednak nie Moja, lecz Twoja wola niech się stanie”. My, będąc stworzeniami i grzesznikami, zostaliśmy w Nim przybranymi dziećmi, dlatego prosimy Boga, by złączył naszą wolę z wolą Chrystusa, byśmy mogli pełnić Jego plan zbawienia (KKK 2825). Według Orygenesa: „Jednocząc się z Chrystusem, możemy stać się z Nim jednym duchem, a przez to pełnić Jego wolę; w ten sposób będzie ona urzeczywistniać się doskonale zarówno na ziemi, jak i w niebie”.
Jak mówi św. Augustyn: „Nie naruszając prawdy, możemy w taki sposób przetłumaczyć słowa: „Bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi”: w Kościele, jak i w naszym Panu Jezusie Chrystusie; w Oblubienicy, która została przez Niego poślubiona, jak i w Oblubieńcu, który wypełnił wolę Ojca”.
Naszą drogę zaczęliśmy w Środę Popielcową. We wszystkie niedziele Wielkiego Postu zapraszamy razem z Pallotyńskim Domem Słowa do wspólnej refleksji nad kolejnymi prośbami Modlitwy Pańskiej, by głębiej przeżyć jej duchowe bogactwo i lepiej zrozumieć, co znaczy zwracać się do Boga słowami, których nauczył nas Pan Jezus.
