Komentarze do czytań z dnia

Dwa elementy towarzyszą każdemu znakowi, jakimi są opisy cudownych uzdrowień: gest Jezusa (element zewnętrzny) i wiara człowieka (element wewnętrzny). Ślepi, nazywając Jezusa „Synem Dawida”, dawali wyraz swej wierze, że w Jego Osobie pojawił się zapowiadany Mesjasz-Wybawiciel, a wraz z Nim szczęśliwość czasów mesjańskich (por. np. Iz 29, 18). Uzdrowienie było owocem tej wiary. Jezus nie podziwiał wiary owych ślepych ludzi, jak to uczynił w stosunku do setnika (8, 10), ale w prost o nią pytał i w delikatny, ale stanowczy sposób domagał się jej od nich, zanim ich uzdrowił. Ewangelista zauważa, iż uzdrowieni rozsławiali Jezusa wbrew zakazowi. Być może, iż zrozumieli Jezusa, a mówiąc o otrzymanej łasce, akcentowali to, co rzeczywiście zadecydowało o jej otrzymaniu. (Biblia Lubelska)

. (Pallotyński Dom Słowa „Jedno Słowo”)

Psalmista wyraża jedno pragnienie: „abym przebywał w domu Pana” i wpatrywał się w Jego wspaniałość (27,4). Podobnie jak wcześniej (Ps 25,4) prosi Boga, by go nauczył chodzić Jego drogą. W świątyni szuka on „oblicza” Pana i Jego „dobroci”. […] Pieśń składa się z dwóch części, która wyrażają odmienne stany ducha: wyznanie ufności (27,1-6) i prośba-lamentacja (27,7-14). (Biblia Lubelska)