Św. Tomasz z Akwinu, mistrz zakonu dominikańskiego, doktor Kościoła, twórca tomizmu. Jego filozofia i teologia zostały uznane za oficjalną naukę Kościoła katolickiego w ogłoszonej w 1879 r. encyklice „Aeterni patris”. Główne dzieła św. Tomasza to „Summa theologiae” [Suma Teologiczna] i „Summa contra gentiles” [Suma przeciw poganom]. Jest autorem m.in. wielu komentarzy do Pisma Świętego, nauki ojców Kościoła, teologów i filozofów. Na prośbę papieża opracował „Catena aurea in quattuor Evangelia” [Złoty łańcuch do czterech Ewangelii], zawierający w jednym tomie komentarze Ojców Kościoła. św. Tomasz z Akwinu jest także autorem tekstów liturgicznych do Mszału na Uroczystość Bożego Ciała, w tym śpiewanego do dzisiaj hymnu „Pange lingua” [Sław języku].
Papież Benedykt XVI powiedział o św. Tomaszu: „Dziś chciałbym mówić o św. Tomaszu z Akwinu, którego Kościół nazywa Doctor communis. Mój czcigodny poprzednik, Papież Jan Paweł II, w swojej encyklice Fides et ratio przypomniał, że „Kościół słusznie przedstawiał zawsze św. Tomasza jako mistrza sztuki myślenia i wzór właściwego uprawiania teologii” (n. 43). Nie dziwi zatem, że w Katechizmie Kościoła Katolickiego św. Tomasz jest po św. Augustynie najczęściej cytowanym pisarzem kościelnym: aż 61 razy! Nazwano go również Doctor Angelicus, prawdopodobnie ze względu na jego cnoty, w szczególności ze względu na wzniosłość myśli i czystość życia” (Katecheza podczas Audiencji generalnej 2.06.2010).
