Szczepan, pełen łaski i mocy, dokonywał wśród ludu wiele zdumiewających znaków. Wtedy podjęli z nim dyskusję niektórzy ludzie, należący do synagogi Wyzwoleńców, Cyrenejczyków i Aleksandryjczyków, mieszkańcy Cylicji i Azji. Nie mogąc jednak dorównać mądrości i Duchowi, pod wpływem którego przemawiał, podstawili ludzi, aby zeznali: ”Słyszeliśmy, jak rzucał bluźnierstwa przeciwko Mojżeszowi i Bogu”. Podburzyli lud, kapłanów i nauczycieli Pisma, podeszli do niego, schwytali i zaprowadzili przed sanhedryn, a potem postawili fałszywych świadków, którzy oświadczyli: ”Człowiek ten nie przestaje bluźnić przeciwko miejscu świętemu i Prawu. Słyszeliśmy bowiem, jak mówił, że Jezus z Nazaretu, zburzy to miejsce i zmieni zwyczaje, które dał nam Mojżesz”. Wszyscy zasiadający w sanhedrynie wpatrywali się w niego i widzieli, że twarz jego podobna jest do oblicza anioła. („Biblia Poznańska” za zgodą Święty Wojciech Dom Medialny sp. z o.o.)
