W Kalendarzu Wielkopostnym dla każdego dnia prezentujemy werset z Czytań z dnia z grafiką Jednego Słowa. Po kliknięciu grafiki można przeczytać komentarz przygotowany przez zespół autorów strony jednoslowo.com, prowadzonej przez Pallotyński Dom Słowa. Po kliknięciu treści wersetu otworzy się strona biblia.pl Wydawnictwa Pallottinum z rozdziałem Pisma Świętego w tłumaczeniu Biblii Tysiąclecia, wydanie IV, w którym znajduje się wybrany werset. Dziękujemy dyrektorowi Wydawnictwa Pallottinum ks. Krzysztofowi Biernatowi SAC oraz ks. Kazimierzowi Stasiakowi SAC z Pallotyńskiego Domu Słowa za wyrażenie zgody na korzystanie na naszej stronie z tych materiałów.
W Kalendarzu znajdują się także objaśnienia znaczenia oryginalnego wybranego jednego słowa w języku greckim lub hebrajskim. Objaśnienie nie podaje wszystkich możliwych tłumaczeń na język polski, jedynie najbliższe znaczeniu znajdującemu się w wybranym wersecie z jednym słowem. Są także cytaty z komentarzy Ojców Kościoła do wybranego Czytania z dnia.
Doskonały, Dziedziczyć, Kłaniać się, Paplać, Pojednać się, Ryba, Znak
I NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU
IKŁANIAĆ SIĘ w Biblii oznacza oddawanie czci / okazywanie szacunku, w tym kontekście odnosi się do gestu klęczenia przed kimś /padnięcia na twarz w geście podporządkowania się wyższej władzy. Oryginalne słowo to προσκυνέω [proskyneō], pochodzące od przyimka do /w kierunku: πρός [pros] i rzeczownika pies: κύων [kyōn].
„Jeśli Chrystus jest niesiony przez Aniołów, to nie aby nie uraził o kamień swej nogi, jakby słaby, lecz z powodu czci, jako Pan”. (Św. Jan Chryzostom)
PONIEDZIAŁEK, I TYDZIEŃ WIELKIEGO POSTU
DZIEDZICZYĆ w Biblii oznacza otrzymanie w spadku /otrzymanie przez losowanie, w tym kontekście otrzymanie udziału w wiecznym zbawieniu. Oryginalne słowo to κληρονομέω [klēronomeō], pochodzące od czasownika łamać (chleb): κλάω [klaō] i czasownika podzielić na części: νέμω [némō].
„Ten, kto zbytnio ceni istnienie wartości przemijających i sprzedaje je z zyskiem, kiedy stanie w obliczu śmierci, zostanie skazany na nieodpuszczalną karę”. (Św. Cyryl Aleksandryjski)
WTOREK, I TYDZIEŃ WIELKIEGO POSTU
PAPLAĆ w Biblii oznacza mówienie i powtarzanie bez celu bezwartościowych słów, w tym kontekście odnosi się do braku szczerości i prawdziwości w modlitwie do Pana Boga i praktykach religijnych. Oryginalne słowo to βατταλογέω [battalogeō], pochodzące od imienia Battos (przysłowionego jąkały) i rzeczownika słowo: λόγος [logos].
„Jeśli Ojciec wie, czego nam potrzeba, po co trzeba się modlić? Nie, abyś Go pouczył, ale abyś Go zjednał, abyś przed ustawiczną modlitwę zbliżył się do Niego, abyś przypomniał sobie swoje grzechy”. (Św. Jan Chryzostom)
ŚRODA, I TYDZIEŃ WIELKIEGO POSTU
wydarzenia, w tym kontekście odnosi się do znaków i cudów, poprzez które Pan Bóg potwierdza wiarygodność posłanych osób. Oryginalne słowo to σημεῖον [sēmeion], pochodzące od czasownika zaznaczać /wskazywać /dawać znak: σημαίνω [sēmainō] od podstawy sygnał: σῆμα [dechomai].
„Nie dlatego domagali się znaku, aby uwierzyć, lecz aby Go przyłapać. Gdyby przyszli do Niego, aby uwierzyć, wtedy dałby im znak”. (Św. Jan Chryzostom)
CZWARTEK, I TYDZIEŃ WIELKIEGO POSTU
RYBA w Biblii oznacza dosłownie i symbolicznie rybę, w tym kontekście odnosi się do obydwóch znaczeń. Oryginalne słowo to ἰχθύς [ichthys], pochodzące od czasownika pływać: ἰχθύνω [ichthynō].
„Nie upadaj, człowieku na duchu i nie okazuj dla cnoty mniejszej gorliwości niż dla pieniędzy”. (Św. Augustyn)
PIĄTEK, I TYDZIEŃ WIELKIEGO POSTU
POJEDNAĆ SIĘ w Biblii oznacza zmieniać całkowicie relację na przyjacielskie, w tym kontekście odnosi się do przywracania zerwanych relacji oraz pokoju, harmonii i przyjaźni, także do przebaczania. Oryginalne słowo to διαλλάσσω [diallassō], pochodzące od przyimka przez /` powodu: διά [dia] oraz przymiotnika inny /nie ten sam: ἄλλος [allos].
„Ołtarz możemy więc brać w znaczeniu duchowym jako wiarę we wnętrzu Bożej świątyni, której to wiary widzialnym znakiem jest ołtarz”. (Św. Augustyn)
SOBOTA, I TYDZIEŃ WIELKIEGO POSTU
DOSKONAŁY w Biblii oznacza bycie bez żadnych braków /ukończone /doprowadzone do końca, w tym kontekście odnosi się do wyruszania w określoną drogę w celu zdobycia jedności rozumu i cnoty. Oryginalne słowo to τέλειος [teleios], pochodzące od czasownika wyruszać do konkretnego celu: τέλλω [tellō].
„Pan Jezus wzywa nas zarówno do uczestniczenia w dziedzictwie, jak i naśladowania Boga”. (Św. Hilary z Poitiers)