Izmael to biblijne imię pierwszego syna Abrahama i Egipcjanki Hagar, która była niewolnicą jego żony Sary. W języku hebrajskim imię to brzmi ישמעאל (Jiszmael) i oznacza „Bóg usłyszy”. Jest to imię teoforyczne, czyli „niosące Boga”, ponieważ zawiera słowo אל (el) znaczące „Bóg”. W imieniu tym znajduje się także czasownik שמ (szama), czyli słyszeć/słuchać/wysłuchać.
Izrael to biblijne imię drugiego syna Izaaka i Rebeki, wnuka Abrahama, patriarchy narodu izraelskiego, który pierwotnie nazywał się Jakub. Pan Bóg zmienił mu imię na Izrael. W języku hebrajskim imię to brzmi ישראל (Jisrael) i jest imieniem teoforycznym, gdyż zawiera Imię Pana Boga אל (El). Jego znaczenie jest dziś niejednoznaczne. Część biblistów tłumaczy je jako „Bóg króluje” lub „Oby Bóg panował”, wywodząc je od czasownika שרר (sarar) o znaczeniu „rządzić/panować/królować”, część jako „Bóg zwycięża” odwołując się do czasownika שרה (sara) znaczącego „zwyciężać/mieć moc”. Inne wyjaśnienie znaczenie tego imienia to „Ten, który walczy z Bogiem”. Wywodzi się je wówczas od czasownika לשרות (lisrot), znaczącego „walczyć/bić się/zmagać się”.
W Biblii imię Izrael odnosi się także do narodu izraelskiego jako potomków Jakuba oraz jest nazwą północnego królestwa Izraela.