Biblijne imię żony Abrahama, która jest pramatką narodu izraelskiego. Jej pierwotne imię brzmiało Saraj, czyli po hebrajsku שׂרי (Saraj), co oznacza „moja księżniczka”. Zostało zmienione przez Pana Boga na imię Sara, po hebrajsku שרה (Sara), razem ze zmianą imienia Abrahama. Jej poprzednie i nowe imię różni się w pisowni i wymowie tylko zamianą litery י (jot) na literę ה (ha). W języku hebrajskim imię Sara oznacza „księżniczkę, szlachetnie urodzoną, będącą prawowitą żoną mężczyzny szlachetnego rodu” i pochodzi od rzeczownika שר (sar) oznaczającego księcia, władcę, zwierzchnika.
Biblijne imię trzeciego syna Adama i Ewy, który znajduje się w rodowodzie Pana Jezusa. W języku hebrajskim jego imię brzmi שת (Szet) i oznacza „zadośćuczynienie”. Identycznie jest pisany i wymawiany rzeczownik oznaczający pośladki oraz przymiotnik szósty (od liczebnika sześć), a tak samo pisany, lecz wymawiany (szat) jest rzeczownik oznaczający założenie (fundację) narodu. Hebrajskie słowo szet pochodzi od czasownika שית (szit), który oznacza postawić, czynić, ustawiać, dawać.
Biblijne imię drugiego syna Jakuba i Lei, praojca jednego z dwunastu pokoleń Izraela. W języku hebrajskim jego imię brzmi שמעון (Szimeon) i oznacza „usłyszany/wysłuchany z akceptacją”. Imię to pochodzi od czasownika שמע (szama), znaczącego m.in. „słyszeć/spełniać prośbę/być słyszanym/powodować bycie słyszanym”. W języku hebrajskim tak samo jak czasownik szama jest pisane i wymawiane imię Szama oznaczające „posłuszny”, a trzy inne rzeczowniki są tak samo pisane ale inaczej wymawiane: imię Szema znaczące „słuchaj”, wyraz szema tłumaczony jako „doniesienie/posłuchanie/relacja” oraz wyraz szoma oznaczający „pogłoskę/wiadomość/wieść”.